Istraživači su pomoću napredne laserske tehnologije otkrili stotine drevnih zemljanih građevina u Amazoniji, rušeći mit o netaknutoj prašumi i potvrđujući postojanje napredne civilizacije koja je brojala milione stanovnika. Najnovija arheološka otkrića u regionu koji obuhvata južni deo brazilske države Amazonas i delove Akrea, donela su potpuno novi pogled na pretkolumbovsku istoriju najveće tropske šume na svetu. Naučnici su identifikovali ogromne monumentalne konstrukcije, nevidljive sa zemlje, koje je izgradila civilizacija poznata kao Akviri. Građene hiljadama godina unazad u oblastima udaljenim od velikih reka, ukazuju na nivo društvene organizacije koji je iznenadio stručnjake. „Ovaj narod je pravio monumentalnu geometriju u Amazoniji u isto vreme kada je Pitagora razvijao svoju teoremu u Grčkoj”, istakao je paleontolog Alseu Ranzi, predsednik Instituta Geoglifos iz Amazonije i jedan od autora nedavne studije. Otkrića o geoglifima, ogromnim strukturama iskopanim u zemlji, predstavljena su u radu objavljenom u prestižnom časopisu Nature.
Istraživanje je okupilo međunarodni tim naučnika sa iz Finske, Španije i Brazila, a ključnu ulogu u mapiranju do sada nepoznatih građevina odigrala je tehnologija poznata kao LiDar (Light Detection and Ranging), koja koristi lasere za merenje rastojanja i izradu trodimenzionalnih mapa terena. Detaljno je pregledana površinu od 4.400 kvadratnih kilometara. Rezultati su bili zapanjujući, jer su prepoznate 432 zemljane strukture, od kojih 396 nikada ranije nisu. Ovi geoglifi, povezani sa civilizacijom Akviri, građeni su u razdoblju od 600. godine pre nove ere do 850. godine nove ere. Naučnici procenjuju da je teritorija koju je civilizacija zauzimala iznosila oko 183.000 kvadratnih kilometara,a da je na vrhuncu – od 100. i 300. godine nove ere, imala oko tri miliona žitelja. Monumentalnost građeina svedoči da su vladali izuzetnim inženjerskim veštinama i poznavanjem geometrije. Većinu čine ogromni rovovi različitih veličina i oblika, uključujući savršene krugove i kvadrate. „Postoje rovovi široki do 15 metara i duboki pet”, objasnio je Ranzi.
Pošto na tom području nema kamena, istraživači pretpostavljaju da su graditelji koristili drvo i korpe za prenos zemlje. Izgradnja ogromnih zdanja zahtevala je veliku radnu snagu, podelu zadataka i valjano poznavanje matematike. Nevolju za arheologe predstavlja činjenica da je organski materijal u vlažnoj prašumi odavno nestao, ostavljajući samo obrise u reljefu. Iako su prvobitne pretpostavke upućivale da su građevine služile za odbranu, danas se smatra da su imale ceremonijalne i političke uloge. Skrivene ispod krošnji korišćene su za prijem gostiju, donošenje političkih odluka, verske obrede i svetkovine.
Mapirana je zadivljujuća mreža od 350 puteva koji ih povezuju, dokazujući da to nisu bile izolovane građevine. Putevi su se širili približavajući se važnim centrima – od uskih staza do saobraćajnica sa više traka. Uz sve to, civilizacija Akviri je veoma poštovala prirodu, krčeći samo onoliko šume koliko je bilo neophodno za gajenje kukuruza, bundeve i manioke. Oko 850. godine nove ere, gradnja je iznenada prestala. Naučnici pretpostavljaju da je uzrok mogla biti globalna ekološka kriza, povlačeći paralelu s padom civilizacije Maja u Srednjoj Americi koji se dogodio u istom periodu.
(Ilustracija ARXAIꓥOGIA)
(RTS)
