MEĐU IZMEĐU

MARS UBIJA ŽIVOT

Perhlorati na površini (Vikipedija)

Perhlorati na površini (Vikipedija)

Naučnici sa Univerziteta u Edinburgu otkrili su da atmosferske prilike kakve vladaju na površini dovode to stvaranja snažnih baktericidnih jedinjenja.

Naučnici sa Univerziteta u Edinburgu otkrili su da atmosferske prilike kakve vladaju na površini Marsa dovode to stvaranja snažnih baktericidnih jedinjenja. Oni su istraživali mogućnosti postojanja života na površini Marsa, zbog čega su u laboratoriji napravili identičnu smešu elemenata kakva se nalaze na Marsu. U to su dodali Bacillus subtilis, bakteriju koja se često može naći u tlu na Zemlji, da bi na kraju sve to ozračili snažnim ultraljubičastim svetlom.

Izbor je pao upravo na Bacillus subtilis, između ostalog i zato što se ona često može naći na površini letelica koje ljudi lansiraju u svemir. Snažno ultraljubičasto zračenje (UV) korišćeno je zbog toga što upravo takvo zračenje, praktično bez otpora, prolazi kroz atmosferu Marsa, pošto četvrta planeta od Sunca ne poseduje nikakav ozonski omotač koji bi mogao da zaustavi pomenute zrake.

Bakterije brže umiru (Vikipedija)

Pokazalo se da su bakterije pod uticajem ovih zraka, u kombinaciji sa magnezijimovim perhloratom, umirale dva puta brže nego samo pod uticajem ulrealjubičastog zračenja. Perhlorati sadrže anion ClO4 i potencijalno su vrlo jaki oksidansi. U takvim uslovima nastaju i kad se u sastavu tla nalaze oksid gvožđa i vodonik peroksid. U kombinaciji svih tih elemenata tla kakvo je ono na površini Marsa, uz dodatno ultraljubičasto zračenje, pokazalo se da bakterije umiru čak 10 puta brže nego samo pod uticajem perhlorata.

Postojanje perhlorata na površini Marsa poznato je još od misije „Viking” pre 40 godina, što je potvrdilo i spušanja „Feniks lendera” 2008. godine. Sve ovo dovodi do zaključka da se na život na površini Marsa ne može računati, jer je tlo apsolutno otrovno za žive ćelije.

(Izvor B92)

O autoru

Stanko Stojiljković

Ostavite komentar